{"id":350,"date":"2007-04-08T21:06:59","date_gmt":"2007-04-08T10:06:59","guid":{"rendered":"http:\/\/pieter.wigleven.com\/australia\/?p=350"},"modified":"2007-04-08T21:08:33","modified_gmt":"2007-04-08T10:08:33","slug":"2-paar-versleten-slippers-later","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/pieter.wigleven.com\/australia\/australia\/2-paar-versleten-slippers-later\/","title":{"rendered":"2 paar versleten slippers later…"},"content":{"rendered":"

<\/a><\/a><\/a><\/a>\"Croc<\/a>
\nEr zijn weer drie weken gepasseerd sinds de vorige blog. Elke keer denk ik ‘wat moet ik godsnaam op de site zetten’ en als ik vervolgens de foto’s bekijk realiseer ik me dat er eigenlijk elke dag wel iets bijzonders gebeurd is. De eerste stap is om de foto’s te selecteren die graag wil laten zien, probleem is dat dit er na selectie nog altijd 64 zijn. Zeer onwaarschijnlijk, maar hopelijk regent het vandaag en morgen zodat ik ongenegeerd de nerd kan uithangen in het internet cafe.<\/p>\n

In de vorige blog zat ik nog altijd in Cairns wat al lang niet meer het geval is. Om de boel chronologisch te houden gaan we even terug in de tijd. In Cairns is het, dankzij hevige concurrentie, zeer goedkoop om je duikcertificaat (voor de kenners: PADI Open Water) te halen. In totaal (inclusief: medisch onderzoek, boeken, materiaal etc.) kost het iets van 250 euri’s en 4 dagen en dan heb je het certificaat waardoor je zelf kan gaan duiken zonder een instructeur. Alhoewel ik niet echt plannen heb om op korte termijn de Titanic te plunderen lijkt het me leuk en vooral handig om dat certificaat te hebben.<\/p>\n

Na uitgezocht te hebben wat de goedkoopste aanbieder was (cliche naam voor deze maatschappij: Dive Down Under) heb ik hier geboekt. Bij de boeking zaten 4 hostel overnachting in, prima deal!
\n‘s Ochtends om 7:30 werd ik bij het hostel opgehaald waarbij de chauffeur van het busje tevens de duikinstructeur was (kostenbesparing boven alles). De instructeur, Scotty, leek me een beetje een serieuze harrie en vroeg me af hoe de komende dagen ingevuld zouden worden. Nadat we een aantal (in totaal 6) andere toekomstige duikelingen van hun hostel verlost hadden kwam we aan bij het duikcentrum en liepen we het leslokaal in. De eerste ochtend kregen we wat standaard theorie over de gevaren van duiken en het ‘medisch onderzoek’. Het medisch onderzoek was echt een lachertje aangezien ik op dat moment half ziek was en nog geen vlieg van mn arm kon blazen maar wel zonder problemen de longtest passeerde (vergelijkbaar met de alcoholcontrole van oom agent).
\nNa het wat geouwehoer van Scotty werd het leuker en gingen we naar het zwembad achter het gebouw (even geduld, er komt zo een foto).<\/p>\n

<\/a><\/p>\n

In dit zwembad hebben we vervolgens 1,5 dag allerlei oefeningen gedaan. Een aantal oefeningen had ik al eerder gedaan tijdens de introductieduik op de whitsundays maar met dat verhaal kom je helaas niet weg. Sommige zaken zijn echt handig zoals bijvoorbeeld (onderwater) water uit je duikbril krijgen door uit je neus te blazen. Aan het eind van dag 1 kregen we huiswerk op van de meester omdat de volgende dag een examen zou volgen. Daarom mijzelf vroeg in bed geworpen en het theorieboek wat gelezen om vervolgens de test (die werkelijk nergens op sloeg) te halen met 1 van de 50 fout.
\nDe laatse twee dagen waren nog wat leuker aangezien we het duiken in het zwembad verruilde voor de echte koek: het great barrier. We gingen met een gigantisch snelle grote boot richting great barrier reef wat ongeveer een uurtje duurde. Het reef was een schappelijke 29 graden en alle mooie zaken waren niet dieper dan een metertje of 10 waardoor alleen snorkelen al tof was.<\/p>\n

\"Duikbad\"<\/a> \"Osprey<\/a> \"Klasgenootjes\"<\/a><\/p>\n

Na dezelfde oefeningen wederom in de open zee gedaan te hebben kregen we ons tijdelijk certificaat uitgereikt aangezien de officiele onderweg is richting Hollandica, jeeuh!!! Daarna ben ik (samen met een buddy) gaan duiken zonder instructeur en zijn we een stuk reef gaan verkennen. Tijdens deze duik hebben we ook een reefshark <\/a>gezien van iets minder dan twee meter. Er was ook een professionele fotograaf onderwater die mij ontelbaar keren op de gevoelige plaat heeft vastgelegt met o.a. Nemo op de voorgrond. Nadat hij deze voor me op CD had gefikt ben ik die vervolgens vergeten in een internet cafe in Cairns (!*$$##@!!) , het eerste wat ik kwijtraak sinds ik hier ben (opzich niet slecht gezien de chaos der reizigersbestaan).
\nWel heb ik nog een filmpje online kunnen zetten waarbij ik een gigantisch angstaanjagende haai imitatie doe. Niet voor kinderen, 18+ en het volgende materiaal bevat schokkende beelden:<\/p>\n

[youtube]towz5dX6djk[\/youtube]<\/p>\n

Nadat iedereen het certificaat behaald had zijn we met zn allen uitgegaan. Superleuke avond en zelfs de duikinstructeur ontpopte tot een rebels jochie die de hele avond heeft staan dansen in een backpacker kroeg. De dag erna kwam het besef dat ik nu misschien wel te lang in Cairns ben geweest (in totaal iets van 12 dagen). Toen ik 45 minuten lopen deed over een stukje van 10 minuten, doordat ik telkens bekende tegenkwam waar je een paar minuten mee praat, was het zeker. Na een advertentie opgehangen te hebben waarin ik mensen een plek in Jackiloo aanbiedt, reageerde er al snel twee mensen: 1 duitser (Simon) en een nederlands meisje (Sandra).
\nDeze dag kapte ook zonder enige reden de auto weer eens. Bleek dat er een draadje gaar was tussen het contact (waar de sleutel in gaat) en de startmotor. Omdat ik graag uit Cairns weg wilde en geen zin had om het te laten fixen, zelf maar een nieuw draadje aangelegd tussen de startmotor en het contact. Gevolg was dat we de auto moesten starten zoals ze in films als ‘Gone In 60 Seconds’ doen als ze een auto stelen: twee draadjes tegen elkaar met wat vonkjes waarna de auto start. Niet helemaal te zien door de hand van Simon maar hier wat videomateriaal <\/a>voor de belangstellende.<\/p>\n

(even tussendoor: als ik in dit tempo en detail alles blijf uitleggen krijg ik waarschijnlijk m’n eigen koffiemok in dit internet cafe dus vanaf hier gaan we wat sneller)<\/p>\n

Na kort overleg besloten we eerst naar Cape Tribulation te gaan wat een paar uurtjes boven Cairns ligt. Cape Tribulation (aka Cape Trib) is een onverstoord regenwoud wat ophoudt aan het strand. Het great barrier reef en regenwoud worden hier door een aantal meters zand\/strand van elkaar gescheiden. Regenwoud moet hier zeer letterlijk gelezen worden want de overgang van droog naar extreme terror bui is alsof iemand de verkeerde (licht)schakelaar aanzet (zonder te overdrijven). In dit regenwoud hebben we mooie dingen gezien waaronder een paar grote spinnen (jammer dat ik de reactie van de vrouwelijke lezers niet kan zien vanaf hier)<\/p>\n

\"James\"<\/a> \"Praying<\/a> \"Sprinkhaan\"<\/a>
\n\"Golden<\/a> \"Weird<\/a><\/p>\n

‘s Avonds dronken we een biertje op een terras en kwamen er twee engelse gasten bij ons aanschuiven. Aan het eind van de avond vroeg 1 van deze gasten of er misschien nog een ‘seat avalaible’ was in Jackiloo aangezien hij ook wel graag naar Darwin wou. Na kort overleg met Sandra en Simon hiermee ingestemd, we waren vanaf nu met zn 4’en.<\/p>\n

De volgende dag wilden we Cape Trib verlaten maar kwamen we op de terugweg een file tegen. In eerste instantie dachten we dat het de wachtrij voor de pond was maar al gauw merkten we dat er een rivier (de eerste waarbij er nog veel zouden volgen) overstroomd was. Niemand kon er met de auto doorheen rijden omdat de rivier ongeveer 60cm over de weg heen stond. Pech voor de mensen op Cape Trip aangezien ze nu vastzaten maar natuurlijk een koud kunstje voor de Hold-on Jackiloo!! Na de 4WD mode aangezet te hebben zijn we door de rivier heen gejankt waarbij we menig jaloerse blikken achter ons lieten en zelfs door sommige gefilmpt werden. Zie hier het bewijs:<\/p>\n

[youtube]G96wcZxlv6E[\/youtube]<\/p>\n

De nieuwe roadtrip kon beginnen van Cairns naar Darwin en misschien daarna zelfs door naar Broome. Even wat toelichting over deze reis en de reisgenoten:<\/p>\n

\"De<\/a> \"Simon<\/a> \"Liam\"<\/a><\/p>\n

De eerste stop was in een plaatsje met 20 inwoners dat ‘innot hot springs’ heet. Hier hebben ze 4 zwembadjes die gevuld werden met water wat ze direct uit de grond pompen. De badjes varieren allemaal in temperatuur (20\/36\/38\/45 graden) en vooral bij de laatste (45 graden) voel je je net een theezakje. Daarna vuurtje gemaakt en gegeten.<\/p>\n

Even de foto repportage van deze roadtrip aanvullen (met uiteraard weer toelichting als je erop klikt):<\/p>\n

\"Simon<\/a> \"Simon<\/a> \"Sunset<\/a>
\n\"Sunset\"<\/a> \"Anti<\/a> \"Termietenheuvels\"<\/a>
\n\"Koeien<\/a> \"Een<\/a> \"Northern<\/a>
\n\"Wederom<\/a> \"Crickets\"<\/a> \"Crickets<\/a>
\n\"Green<\/a> \"River\"<\/a> \"Jackiloo\u2019s<\/a><\/p>\n

Tijdens deze roadtrip zijn we nog verder van beschaving geweest dan ooit tevoren. Na 6 uur rijden kwamen we bij een tankstation waar we enthousiast jackiloo bijvulde tot de eigenaar gillend naar buiten kwam rennen met het verhaal dat we maar voor max 50 dollar mochten tanken omdat hij anders zelf niet genoeg had \ud83d\ude42<\/p>\n

Daarna wilden we een weg van 750km off road pakken maar wisten niet of het veilig was aangezien alles “flooded” is hier in het noorden van Australie. Hele brugen worden weggeslagen door het water.
\nMisschien moet ik even toelichten hoe dit zit.. Het noorden van Australie kent eigenlijk twee seizoenen: Hot & Dry <\/em>en het Hot & Wet <\/em>seizoen. Hot <\/em>is het dus altijd en Wet<\/em> is tijdens de zomermaanden (December tot April) en hierin valt dus een gigantische bak water. Vreemd genoeg hebben wij geen druppel gezien maar het is zo plaatselijk dat het 100 meter verderop snoeihard kan regenen.
\nDaarom de politie gebeld in een vaag dorpje in de buurt van de ‘off road’ weg en gevraagd of deze weg begaanbaar is. Hij antwoorde met “Yeah sure, that road is fine”<\/em>, wij blij! Volgens onze kaart kwamen we ook nog een tankstation tegen. Omdat we niet wisten of dit tankstation open was besloten we de agent nog een keer op te bellen en dit te vragen. Zijn antwoord was:
\n“No thats been shut for months.. And by the way, I thought you were asking for another road during the first call.. The road your refering to is unsafe and i wouldn’t go there, you will never make it”.. <\/em>Fijne vent! Als we niet voor een tweede keer gebeld hadden was het minder soepel verlopen \ud83d\ude42<\/p>\n

Vlak voor Darwin is 1 van de bekendste National Parks in Australia: ‘Kakadu’. Dit National Park is ongeveer net zo groot als Nederland is en heeft fantastische watervallen en zeer beroemde aboriginal paintings. Uiteraard was de helft van het park gesloten omdat alles overstroomd was. Daarom een scenic flight (je weet wel, in zo’n klein vliegtuigje) gedaan om de grootste watervallen te bekijken die niet per auto toegankelijk waren. Laten we er maar weer eens wat foto’tjes tegenaan smijten:<\/p>\n

\"Flooded\"<\/a> \"Closed\"<\/a> \"Nourlangie
\n<\/a>\"Waterfall<\/a> \"Jim <\/a>\"Jim<\/a><\/p>\n

Ik heb nog veel meer foto’s van dit park met o.a. de prachtige Twinfalls maar ik trek het niet om nog meer te uploaden dus we gaan gewoon verder. Vlakbij Kakadu ligt nog een ander (veel kleiner) National Park: “Litchfield”. Dit park vond ik zelf leuker om te bezoeken en had veel plaatsen waar je kon zwemmen:<\/p>\n

 <\/p>\n

\"Waterfall\" <\/a>\"Termieten<\/a> \"Jump!\"
\n<\/a>\"Waterfall<\/a> \"En<\/a> <\/a>\"Simon\"<\/a><\/p>\n

 <\/p>\n

Uiteindelijk aangekomen in Darwin waar 200.000 mensen wonen en geen flikker te beleven is. De enige actie is Mitchell Street waar ons hosteltje ook was. Na een kroegentocht gedaan te hebben (stelt niet zoveel voor met 6 kroegen) het mandje opgezocht. Uiteindelijk zijn we hier een paar dagen geweest. Naast een didgeridoo gekocht te hebben \ud83d\ude42 heeft Jackiloo een servicebeurtje gehad en hebben we snel afscheid genomen van Darwin en zijn we richting Broome gereden. Overigens is onze engelse (Liam) vanaf Darwin naar Sydney gevlogen omdat hij moest werken. Op weg naar Broome zouden we een aantal interessante dingen tegenkomen waaronder Bungle Bungle National Park. Helaas was dit park gesloten omdat de weg (die normaal alleen 4WD toegankelijk is) gaar was en de beheerders nog weken nodig hadden om het te repareren.<\/p>\n

Op naar de volgende attractie: Wolfe Creek crater
\nWolfe Creek crater is de overblijfselen na een meteoriet inslag 300.000 jaar geleden. Met 15 kilometer per seconde sloeg een gigantische brok rommel hier in. Het is de op 1 na grootste krater op de wereld en 850 meter breed. Ooit was het gat 120 meter diep maar aangezien er zand in gewaaid is blijft er nu een gat van ongeveer 20 meter diep over. Het was nogal een avontuur om er te komen aangezien je 130km off road moet via een weg type afgekeurd (was ook alleen toegankelijk voor 4WD auto’s). Aangekomen bij de krater was het echt fantastische en indrukwekkend om te zien wat er overgebleven is. Hieronder een panorama van 5 afzonderlijke foto’s:<\/p>\n

 <\/p>\n

\"Wolfs<\/a><\/p>\n

Naast ons was er ook een Australisch stelletje waar we de hele avond mee hebben gekletst (oja.. en we hebben hun bier opgedronken). Na onze nieuwe vrienden gedag gezegd te hebben zijn we gaan tukken. ‘s Ochtends reed het stelletje eerder weg omdat ze niet zeker wisten of hun auto de rest van de weg kon trotseren en wij ze in dat geval konden helpen met wat Jackiloo power. Nadat we ze een voorsprong van 30 minuten hadden gegeven begonnen wij aan de terugweg om na 20 minuten hun auto naast de kant te zien staan. Wat bleek, een groep aboriginals had pech gekregen met hun auto en daarom onze nieuwe vrienden aangehouden. De aborginals mogen in hun community vaak niet drinken en daarom gaan ze soms naar de stad om bier te halen en vervolgens onder een willekeurige boom keihard te zuipen. Helaas werkte de auto niet toen ze zo zat als een aap verder wilde gaan. Het was op dat moment 8 uur ‘s ochtends en die aboriginals hadden de hele nacht doorgezopen. Omdat de meeste abbo’s niets van techniek snappen hadden ze, zonder succes, de hele bedrading losgehaald (terwijl hoogstwaarschijnlijk de startmotor gaar was).<\/p>\n

\"Autowrak\"<\/a> \"Moonrise\"<\/a> \"Sunrise\"
\n<\/a>\"Aborginals<\/a> \"Vogeltje<\/a> \"Bord
\n<\/a><\/p>\n

Na deze groep abboriginals veel succes gewenst te hebben zijn we, onverrichte zaken, doorgereden. De laatste stop voor Broome zou Derby worden. Hier aangekomen stopten we bij een informatiebord op een pleintje waar ontzettend veel aboriginals zaten. Geloof me als ik zeg dat je je dan niet helemaal veilig voelt, die gasten zijn zo onvoorspelbaar als het weer in Nederland. Nadat ik, op mijn hoede, het informatiebord aan het bekijken was kwam er een huilend, bebloed abbo vrouwtje tevoorschijn met de vraag of ik misschien het alarmnummer wil bellen omdat ze geslagen was door haar man. Na verteld te hebben dat ik geen ontvangst had kwam haar man achter haar aanrennen (ik stel een scheiding voor)… tot zover de introductie met Derby, een plaats om te vermijden.<\/p>\n

<\/a><\/p>\n

 <\/p>\n

\"Boab<\/a><\/p>\n

De volgende dag zouden we de eindstreep halen: Broome (14.000 inwoners)!! Aangekomen direct doorgegaan naar het hostel wat de leukste tot nu toe is. Het heeft het meeste weg van een bungelow dorpje met groot zwembad, overal hangmatten, bar en een goede sfeer. Broome heeft fantastische bounty stranden en superheldere zee (dit is de Indian Ocean).<\/p>\n

‘s Avonds konden we gelijk door naar een verschijnsel dat “Staircase to the moon” heet. Oftewel: de moonrise boven de zee wat mooie reflecties op het water geeft.<\/p>\n

\"Staircase<\/a> \"Staircase<\/a><\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

<\/a><\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

Simon is inmiddels ook terug gevlogen naar Sydney omdat hij binnenkort terug moet naar Duitsland. Inmiddels hebben we een nieuwe slachtoffer gevonden om verder te reizen, een engels vrouwtje Rochelle. De auto is nu dus gevuld met twee vrouwen en er worden nu al kookrecepten uitgewisseld, ow mijn god dit wordt zwaar.
\nAnyway’z, het volgende plan is naar Perth te reizen (Jip en Janneke taal: linksonderin Australie) waar we een dag of 12 voor uittrekken. De westkust van Australie schijnt het mooiste te zijn maar ook het minst bevolkt. Als Jackiloo doortuft ben ik er dus over ~12 dagen en de kans op telefoonontvangst is minimaal.<\/p>\n

Wistjedatjes:<\/strong>
\n– Een seecucumber (dat ding wat eruit ziet als een volkoren heel brood) door zijn anus ademhaalt?
\n– Waar ik nu zit het verschil tussen eb en vloed 11 meter is? ‘s Ochtends is het strand 10 meter breed en ‘s middags is het rustig een minuutje lopen voor je de zee inloopt.
\n– Tijdens de laatste roadtrip van 14 dagen ik in totaal 12 dagen geen telefoon ontvangst heb gehad? Mocht je een sms’je sturen (wat ik natuurlijk superleuk vind ;)) kan het even duren voor er een reactie komt.
\n– Ik nu in elke staat in AU geweest ben? (p.s. niet helemaal waar: er is nog een klein eilandje Tasmanie ten zuiden van het vasteland wat ook een staat is en ik niet geweest ben)
\n– Waar ik nu zit +6 uur tijdsverschil is met NL? Dit in tegenstelling tot Sydney met +10 uur. Geeft weer even aan hoe groot dit land is.<\/p>\n

Reacties op reacties:
\nTimmertje (die in zn slaap pratende gast): <\/strong>Waarschijnlijk ben je al weer helemaal gewend aan het harde leven als arbeider, jammer dat jullie (niet alleen jullie trouwens, iedereen!) dit moet missen. Wanneer vier je je verjaardag want misschien kan ik er bij zijn? Kon welleens lastig worden maar laat me even weten! p.s. jammer maar er zijn er zat \ud83d\ude09
\n<\/cite><\/em>Ferdinand en Wil Timmer: <\/strong>Mooi te horen, vond het leuk om de tourbegeleider te zijn voor drie weken. Ferdinand: Nu het duikcertificaat binnen is maar eens een keer gaan duiken? Of is er in Nederland alleen maar autowrakken en zeewier te zien \ud83d\ude42 Welliswaar heb ik beperkte duikervaring maar kan je de great barrier reef aanraden \ud83d\ude42
\nHolster: <\/strong>Heb het nog altijd goed naar mn zin en geniet elke minuut. Vind het leuk dat je nog altijd meeleest en reageert \ud83d\ude42
\nHelen: <\/strong>Moet zeggen dat ik dat gevoel helemaal vergeten was! De enige momenten dat ik nu achter een pc zit is om deze blogs te schrijven en te kijken of er reacties zijn \ud83d\ude42 Ga nu idd de westkust af wat weer veel belovend is (o.a. zwemmen met dolfijnen staat op het menu). Succes met afstuderen en doe de plant de groetjes! \ud83d\ude42
\nJero: <\/strong>Was ook even hard nadenken hoe en wat we gedaan hebben maar met foto’s kom je een heel eind. Al weer aan de solidworks ondertussen \ud83d\ude42 ?
\nOlaf: <\/strong>Files, de laatste was met jullie in Sydney (wat ook niet zoveel voorstelde). Tof dat je me vannacht om 4:00 nog even belde maar ik begreep er niks van aangezien ik ergens ver in dromenland zat. Probeer het later nog een keer \ud83d\ude42 Ciao!
\nStephanie: <\/strong>Arjan is altijd het middelpunt als er de mogelijkheid is om botten te breken, maar dat is geen nieuws. Beterschap of ben je inmiddels genezen? Was het optreden van Emile en Andrew ook zinloos of alleen de titel van het nummer?
\nHark: <\/strong>Hoe was het feest bij Kalle? Leuk om te zien dat jullie contact houden en zelfs samen naar de IBB gaan \ud83d\ude42 Kreeg wel wat sms’jes tijdens het feest van Groteneus en jou dus geloof dat het wel geslaagd was maar doe toch nog maar even een samenvatting \ud83d\ude42 Er is trouwens inderdaad een bordje waarop staat dat je niet staand mag roken, heb er een foto van gemaakt die ik nu even niet kan vinden, hou je tegoed.
\nDeze in ons hostel is trouwens ook wel grappig:<\/p>\n

\"Cancer<\/a><\/p>\n

Als ik weer terugdenk aan die kreeft, dat was echt bizar \ud83d\ude42 Ben blij dat ie tjuB is \ud83d\ude42
\nBindra: <\/strong>Sprak laatst met een zwitsers meisje over de streetparade en dat schijnt helemaal te gek (maar wel duur) te zijn. Het email adres van dat meisje was ‘toevallig’ ook streetparade@hotmail.com \ud83d\ude42 Accomodatie is dus geregeld maar daar heb je niets aan als je niet kan \ud83d\ude09
\nMonk: <\/strong>Laat me ff zsm weten wanneer wat en hoe. Zuidereiland lijkt me het beste gezien de korte tijd. We houden contact. Ciao
\nKalle: <\/strong>Denk ergens eind juni, kom ik nog op terug. Feestje gaan we zeker doen. Misschien dat de awakefest een optie is. Succes met afstuderen, weet wat het is \ud83d\ude42 Zie het helemaal voor me dat je stopt met lezen bij de zin over koffie om het vervolgens te gaan zetten \ud83d\ude42 Goeie zaak.
\nEmile: <\/strong>Heb het speciaal voor jou korter gehouden deze keer. Als ik alles moest tikken wat ik meegemaakt heb zou waarschijnlijk (vooral jouw) internet explorer het niet trekken. Gelukkig zijn de boy’s weer terug due de tap kan weer openen. Enjoy!
\nBart: <\/strong>Hahaha, fantastische teksten! Behoud van regenwoud is nergens voor nodig, daar is het weer toch alleen maar bagger \ud83d\ude09 Moet zeggen dat ik niet echt uitkijk naar de dag dat ik weer terug naar nl moet, maar een bezoekje aan de oude vertrouwde fijnjekade maakt denk ik weer veel goed. Beter ben je daar dan \ud83d\ude09
\nEsther: <\/strong>Hou me op de hoogte van feestjes. Ga hier in de steden regelmatig uit maar dat is toch anders dan NL. Hou vol en dat komt vast wel goed met een naderende zomer!
\nChris: <\/strong>Heb nog altijd je wallet en heb besloten hem niet op de post te doen maar gewoon te komen brengen. Denk over een week of 3 in Albany te zijn, zie je dan \ud83d\ude09
\nBruce: <\/strong>Heb hier een boek met alleen maar aussie slang, erg leuk. Zal er een paar uitzoeken en op de blog zetten volgende keer. Geniet lekker daar in Italie en doe het kevertje de groeten van me.
\nLook-E: <\/strong>Doe mn best, zie dat je ook wel actief bent op youtube, goeie zaak. Leeft die v@ nog eigenlijk? C u!
\nElza: <\/strong>Dat broetje van jou spoort idd niet, dat maakt hem juist zo tof. Genieten moet lukken, doe jij dat ook maar \ud83d\ude42 have fun!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Er zijn weer drie weken gepasseerd sinds de vorige blog. Elke keer denk ik ‘wat moet ik godsnaam op de site zetten’ en als ik vervolgens de foto’s bekijk realiseer ik me dat er eigenlijk elke dag wel iets bijzonders gebeurd is.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[11],"tags":[],"class_list":["post-350","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-west-coast"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/pieter.wigleven.com\/australia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/350","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/pieter.wigleven.com\/australia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/pieter.wigleven.com\/australia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/pieter.wigleven.com\/australia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/pieter.wigleven.com\/australia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=350"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/pieter.wigleven.com\/australia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/350\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/pieter.wigleven.com\/australia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=350"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/pieter.wigleven.com\/australia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=350"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/pieter.wigleven.com\/australia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=350"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}